ظلم و ستم ابو هريره مىگويد : رسول خدا ( ص ) فرمود : « خداوند آن بنده‌اى را بيامرزد كه برگردن برادر پيش از او ، مظلمه‌اى در جهت ناموسى و يا مالى داشته است ، و نزد او بيايد ، و او از اين مظالم درگذرد ، پيش از آنكه فرا رسد آن روزى كه دينار و درهمى به همراه ندارد . » ( 1 ) و از آن بزرگوار است : « هر كس از مال شخص مسلمانى به دست خود چيزى را براى خود بردارد ، خداوند بهشت را بر او حرام گرداند . » عرض كردند : يا رسول الله ! هر چند كه مقدار ناچيزى باشد ؟ فرمود : « هر چند كه شاخه‌اى از چوب اراك باشد . » ( 2 ) از حذيفه نقل كرده‌اند كه پيامبر خدا ( ص ) فرمود : « خدا بر من وحى كرد اى برادر پيامبران و اى برادر بيم دهندگان ، قوم خود را بيم ده از اينكه وارد خانه‌اى از خانه‌هاى من نشوند ، در حالى كه نزد بنده‌اى از بندگانم ، مظلمه كسى باشد ، كه من او را تا وقتى كه در برابر من ايستاده نماز مىخواند ، لعنت مىكنم ، تا آن كه آن ناحق را به صاحبش برگرداند ، آنگاه من گوش او خواهم شد كه با آن مىشنود و چشم او خواهم بود كه با آن مىبيند ، و از اوليا و برگزيدگان من خواهد شد ، و در بهشت همراه پيامبران ، راستان و شهيدان خواهد بود . » ( 3 ) ابو هريره در حديث مرفوعى نقل مىكند : نبايد نسبت به ستمگرى ، در ستمى كه مرتكب مىشود ، غبطه بخوريد زيرا وى در نزد خدا طلبكارى تند و